Renske: De dieren zijn goed getraind en willen met mij mee.

Renske Bok (41) rijdt in Gouda met haar twee papegaaien; als ik hem te lang in een stabiel tempo houd, wordt hij ongeduldig. Dan gaat hij schreeuwen en knaagt aan mijn remkabels.

Een vogel. Spreekt hij?

Dat is precies de vraag die bijna iedereen me vraagt te beantwoorden als ze me zien rijden op mijn papegaai. Ja, veel, duif. Rex wordt in eerste instantie opgemerkt door de meeste passerende auto’s omdat hij eervol op mijn voertuig zit. Dan zien ze Loekie, die beweert in mijn vogelrugzak te zitten.

Bovendien willen ze weten of het goed is om met duiven te fietsen.

Rex zit aan het stuur van mijn voertuig terwijl hij op een staaf zit. Natuurlijk, in een zadel met een veiligheidslijn en een riem. Het is niet omdat hij weggaat. Het is voor zijn eigen gezondheid. Ik moet zeker weten dat hij niet wegvliegt als hij bang is voor dingen, zoals de kreunende hoorn van een bewegende ambulance. Met een scherm erin zit Loekie vrij comfortabel in mijn speciale vogeltas. Miserabel? Nee. De dieren zijn goed getraind en willen met me mee. Ze genieten echt van hun komst. Kun je dit echt? Je ontwikkelt het geleidelijk. Ik neem ze ook mee met de trein en het voertuig.

Heb je altijd een vogelgeest gehad?

Een vogelkuifje was de eerste stap. Hij en onze kippen woonden in de leefruimte op ons balkonterras. Daarom is Chico bij ons ingetrokken. Chico was een probleem. Hij schreeuwde en vocht terug naar de gasten. Ik weet nu dat dit voornamelijk regionale acties waren. Eindelijk, ik weet het niet zeker. Dus ik sprong erin en ging trainen. Ik geef ook cognitieve lessen voor papegaaien, waar ik een expert in ben. Een huisdier lessen voor papegaaien, dat wel.

Echter, een maanvogel is nog geen grote ar. &nbsp,

Dat klopt. Chico wilde een metgezel. Seze, een dwerg-ara, was dat. Ze was erg lief, maar ze kreeg helaas een ongeneeslijke ziekte. Toen kwam Loekie, die ook een dwerg-ara was. En tenslotte, heb ik de moed gemaakt om mijn visioen dier, een blauwkeel ara, in mijn huis te brengen. Mijn standaard metgezellen zijn Rex en Loekie. In een lokaal park laat ik ze dagelijks varen.

Willen ze fietsen zonder te schreeuwen? &nbsp,

Ze keuren het goed en verschillen niet van mening. Je kunt ze ook belonen met bonen. Loekie begroet iedereen die achter me rijdt terwijl Loekie in zijn portemonnee zit. Rex geniet er ook van, ook al is het af en toe spannend voor hem. vooral wanneer een vogel overvliegt of een vrachtwagen nadert. Hij houdt die dingen in de gaten. Maar als ik me erg inhoud, wordt hij ongeduldig. Dan knaagt hij aan mijn remsnoeren en maakt hij geluiden. Dan weet ik dat ik moet gaan rijden.